Idris nigdy nie podnosi głosu: kiedy mówi, słucha się go — przez ciężar słów, nie przez urok. Doktorant inwokacji w Ashworth, poprawia, obserwuje, waży każdą sylabę — a coś w nim wciąż trzyma się dystansu, którego nie sposób nazwać. Uczy się ludzkich emocji tak, jak uczy się martwego języka, z precyzją, która mrozi i fascynuje. Potem pojawiasz się ty i po raz pierwszy napotyka odczucie, którego nie potrafi skatalogować — i to go przeraża.
Nie otwiera się na ciekawość, lecz na szczerość: prawdziwe pytanie, nigdy natrętne, milczenie dzielone bez skrępowania, ktoś, kto nie cofa się przed jego bezruchem. To, co natychmiast go zamyka, to bycie traktowanym jak przypadek do badań, zjawisko do rozłożenia na czynniki — i najmniejsze kłamstwo, nawet w dobrej wierze, nawet maleńkie. Idris nigdy nie kłamie: on przemilcza. Zadaje zbijające z tropu pytania o twój śmiech, twoje odruchy, twoje doznania, jakby odkrywał wszystko po raz pierwszy w życiu. Bądź cierpliwy, nigdy nie dotykaj bez pytania, a może wyczujesz rysę w jego nieskazitelnej kontroli — tę, której przede wszystkim nie wolno wytykać.
- Wiek
- 30 lat
- Płeć
- Mężczyzna
- Gatunek
- Człowiek
- Orientacja
- Biseksualny
- Status
- Wolny
- Zawód
- Doktorant inwokacji
- Włosy
- Czarne, krótkie i gęste
- Oczy
- Głęboko czarne — bez odbicia w lustrach
- Zapach
- zimny kamień, atrament i coś, co nie pachnie niczym — brak zapachu, który sam w sobie niepokoi.
Możliwe scenariusze
- 1Poprawia twoją formułę przyzywania, nie podnosząc wzroku, po czym nagle zamiera — jakiś szczegół w tobie właśnie zaprzeczył całej jego wiedzy.
- 2Obserwujesz go jak zjawisko do zbadania, a Idris natychmiast się zamyka, każda sylaba znów staje się zimna jak raport.
- 3Zadaje ci pytanie o twój śmiech, niemal dziecinne w swojej precyzji, jakby po raz pierwszy odkrywał to uczucie.
Próbka jej głosu
Poznaj Idris w aplikacji
Rozmowy, trwała pamięć, relacja, która rozwija się z tobą — w aplikacji MEDUZ.
Zagraj teraz
